چند وقت پیش تصمیم گرفتم دوباره سراغ خریدارزدیجیتال به تومان در ایران برم. نه از آن تصمیم‌های هیجانی که آدم یک‌شبه می‌گیره و فرداش پشیمون می‌شه؛ بیشتر از این جنس که می‌خواستم بخشی از پولم رو وارد بازار کریپتو کنم و حداقل بیت‌کوین، تتر و چند ارز شناخته‌شده رو داشته باشم.

اولین مسئله‌ای که برام مهم بود، انتخاب صرافی بود. واقعیت اینه که برای خرید ارز دیجیتال، مخصوصا تو ایران، فقط قیمت مهم نیست. اینکه پلتفرم راحت باشه، احراز هویت اذیت نکنه، تنوع ارزها خوب باشه و موقع خرید و فروش حس نکنی داری با یک سیستم پیچیده و گیج‌کننده کار می‌کنی، خیلی مهم‌تره.

بعد از کمی سرچ و پرس‌وجو، چند تا صرافی ایرانی رو بررسی کردم و در نهایت تصمیم گرفتم خرید ارز دیجیتال رو از بیت‌پین شروع کنم.

چرا بیت‌پین را انتخاب کردم؟

چیزی که اول از همه توجهم رو جلب کرد، ظاهر ساده و مرتب سایت بود. برای کسی که نمی‌خواد وارد فضای پیچیده ترید حرفه‌ای بشه، این موضوع خیلی مهمه. بعضی پلتفرم‌ها از همان لحظه ورود کاری می‌کنند احساس کنی باید چند ماه تحلیل تکنیکال خونده باشی تا فقط یک خرید ساده انجام بدی.

در بیت‌پین مسیر خرید مستقیم و قابل فهمه. مثلا اگر بخوای تتر بخری، بیت‌کوین بخری یا سراغ ارزهای دیگه بری، لازم نیست بین چند صفحه عجیب‌وغریب گم بشی. وارد صفحه ارز می‌شی، قیمت رو می‌بینی، مقدار رو انتخاب می‌کنی و خرید رو انجام می‌دی.

برای من که دنبال خرید سریع و بدون دردسر بودم، همین سادگی یک امتیاز جدی بود.

احراز هویت؛ بخشی که معمولا همه ازش فرار می‌کنن

یکی از چیزهایی که قبل از ثبت‌نام نگرانش بودم، احراز هویت بود. چون تجربه‌های قبلی‌ام در بعضی سرویس‌ها خیلی خوب نبود. یا مراحل زیاد بود، یا تایید طول می‌کشید، یا مدام باید مدارک مختلف آپلود می‌کردی.

در بیت‌پین این بخش نسبتاً روان پیش رفت. اطلاعات لازم رو وارد کردم، مراحل احراز هویت رو انجام دادم و بعد از تایید، امکان خرید و فروش برام فعال شد. طبیعتاً این مرحله برای امنیت حساب و رعایت قوانین لازمه، ولی خوبه که روندش بیش از حد پیچیده نباشه.

خرید ارز دیجیتال در بیت‌پین چطور انجام شد؟

بعد از فعال شدن حساب، اولین خرید من تتر بود. دلیلش هم ساده بود؛ تتر برای خیلی‌ها نقطه ورود به بازار کریپتوئه. هم قیمتش با دلار گره خورده، هم برای تبدیل به ارزهای دیگه کاربرد داره.

در صفحه خرید، مقدار موردنظرم رو وارد کردم، قیمت نهایی رو دیدم و سفارش رو ثبت کردم. چیزی که برام مهم بود این بود که قبل از نهایی کردن خرید، عددها واضح نمایش داده می‌شدن و حس نمی‌کردم هزینه‌ای پنهان شده یا چیزی مبهمه.

بعد از تتر، سراغ بیت‌کوین و چند ارز دیگه هم رفتم. بیت‌پین تنوع ارز قابل قبولی داره و برای کسی که می‌خواد فقط چند ارز معروف بخره یا کم‌کم پرتفوی خودش رو متنوع‌تر کنه، دستش بسته نیست.

برای شروع، خرید مستقیم بهتره یا بازار حرفه‌ای؟

اگر تازه‌کاری، به نظرم بهتره با خرید آسان یا خرید مستقیم شروع کنی. لازم نیست همان اول وارد سفارش‌گذاری حرفه‌ای، دفتر سفارشات و نمودارهای پیچیده بشی. اول باید با فضای پلتفرم، کیف پول، واریز و برداشت و رفتار قیمت‌ها آشنا بشی.

بعداً اگر خواستی جدی‌تر معامله کنی، می‌تونی سراغ بخش‌های حرفه‌ای‌تر بری. ولی برای شروع، ساده‌ترین مسیر معمولاً بهترین مسیر است.

چند نکته قبل از خرید ارز دیجیتال

این بخش را جدی بگیر. خرید ارز دیجیتال مثل خرید یک کالا نیست که فقط قیمتش را مقایسه کنی و تمام. بازار کریپتو نوسان دارد و ممکن است قیمت‌ها در یک روز چند درصد بالا یا پایین شوند.

من خودم قبل از خرید چند نکته را رعایت کردم:

اول اینکه با پول ضروری وارد نشدم. یعنی پولی که برای اجاره، قسط، خرج زندگی یا هزینه‌های نزدیک لازم باشد، نباید وارد بازار پرنوسان شود.

دوم اینکه همه سرمایه را روی یک ارز نگذاشتم. حتی اگر به بیت‌کوین یا هر ارز دیگری خوش‌بین باشی، باز هم بهتره مدیریت ریسک داشته باشی.

سوم اینکه از همان اول دنبال سود سریع نبودم. خیلی‌ها با همین ذهنیت وارد بازار می‌شن و چون صبر و برنامه ندارن، تصمیم‌های بد می‌گیرن.

جمع‌بندی تجربه من

تجربه من از خرید ارز دیجیتال در بیت‌پین مثبت بود، بیشتر به خاطر سادگی مسیر خرید، دسترسی راحت به ارزهای مختلف و اینکه برای کاربر تازه‌وارد حس پیچیدگی ایجاد نمی‌کرد.

بیت‌پین برای کسی که می‌خواد خرید ارز دیجیتال رو با یک صرافی ایرانی شروع کنه، گزینه قابل بررسی‌ایه. مخصوصاً اگر دنبال این هستی که بدون درگیر شدن با جزئیات زیاد، ارزهایی مثل تتر، بیت‌کوین، اتریوم یا سایر رمزارزها رو بخری و مدیریت کنی.

در نهایت، انتخاب صرافی مهمه، اما مهم‌تر از اون اینه که با آگاهی وارد بازار بشی. کریپتو می‌تونه جذاب باشه، ولی جای تصمیم عجولانه نیست. اول یاد بگیر، بعد با مبلغ منطقی شروع کن، و همیشه حواست به ریسک بازار باشه.

اگر قصد شروع داری، می‌تونی از صفحه خرید ارز دیجیتال در بیت‌پین مسیر خریدت رو شروع کنی و قبل از هر معامله، قیمت و شرایط بازار رو بررسی کنی.

در سال های اخیر جشن هالووین متفاوت از سال های پیش بود زیرا شیوع ویروس کرونا به کلی همه چیز را تغییر داده و جشن های هالووین که با مهمانی و رسومات خاص همراه بود نیز از این قاعده مستنثی نمی شود. اما به مناسب فرا رسیدن فصل پاییز و رونق هالووین و فیلم های ترسناک در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با ریشه این مراسم و هر آن چیزی که درباره آن باید بدانید آشنا کنیم. فارغ از مرز میان پاییز و زمستان، کم و زیاد و مرگ و زندگی، هالووین فرصتی برای شادی کردن و پرداختن به خرافات است. شنیده ها حاکی از آن هستند که ریشه این مراسم به آیین باستانی «سامهِین» (Samhain) سلتیک باز می گردد. مردم در این رویداد، با آتش بازی و پوشیدن لباس های عجیب، ارواح سرگردان را از خود دور می کردند. در قرن هشتم میلادی، «پاپ گرِگوری سوم» اول نوامبر را زمانی برای گرامی داشتن تمام مقدسات و کشته شدگان در راه خدا نامید.

این روز مقدس، برخی سنت های مراسم «سامهِین» را نیز در بر داشت. این رویداد بعدها با نام «تمام یادگاران» (All Hallows) و بعد از آن نیز به اسم «هالووین» شناخته شدند. در طول زمان، هالووین به جشنی سکولار و مبتنی بر جامعه تبدیل گشت و فعالیت های مورد علاقه کودکان در آن انجام گرفت. مردم برخی کشور های دنیا، کوتاه تر شدن روزها و افزایش سرما در شب در زمستان را با برگزاری مراسم جشن، پوشیدن لباس های جالب و صرف شیرینی جشن می گیرند.

تاریخچه باستانی هالووین

همانطور که گفتیم، ریشه این مراسم به جشن شامهِین باز می گردد. قوم «سِلت» (Celts) که دو هزار سال پیش در منطقه ایرلند، بریتانیا و فرانسه کنونی زندگی می کرده اند، سال جدید را در روز اول نوامبر جشن می گرفتند. این روز شاخصی برای پایان تابستان و آغاز فصل تاریکی و سرما به شمار می رفت. به علاوه، در این فصل، مرگ و میر انسان ها نیز بیشتر می شد.

آن ها اعتقاد داشتند که شب قبل از سال نو، مرزهای میان جهان مادی و مرگ (دنیای پس از مرگ) کمرنگ می شود. به همین دلیل، سِلت ها شب ۳۱ اکتبر، مراسم مذکور را برگزار می کردند. اعتقاد بر این بود که در چنین زمانی ارواح مردگان به زمین باز می گردند. به علاوه، آسیب دیدن محصولات زراعی نیز باعث می شد که سِلت ها گمان کنند کشیش ها به خاطر حضور ارواح در این ایام، می توانند پیش بینی بهتری نسبت به آینده داشته باشند.

این پیش گویی ها برای مردمی که وابسته به دنیای مادی بودند، دلگرمی مهمی برای گذراندن فصل تاریک زمستان به شمار می رفت. برای برپایی این مراسم، کشیش ها آتش هایی با حالت روحانی آماده می کردند و مردم، محصولات کشاورزی همراه با حیوانات را برای خدایان سلتیک قربانی می نمودند. در طول این رویداد، مردم لباس هایی که با استفاده از پوست و سر حیوانات درست شده بود را به تن می کردند و تلاش داشتند طالع دیگران را برایشان بازگو کنند.

وقتی که مراسم به پایان می رسید، آن ها دوباره آتش ها را شعله ور نموده تا به این ترتیب، از مردم در برابر زمستان محافظت شود. در چهلمین سال بعد از آغاز عصر جدید، امپراتوری روم توانست بخش زیادی از قلمروی سِلت ها را تصرف کند. آن ها در طول حکمرانی ۴۰۰ ساله خود در این سرزمین ها، دو مراسم رومی را با رویداد سامهِین سِلت ها ادغام کردند. یکی از جشنواره رومی ها، «فِرالیا» نام داشت. رومی ها در روزهای آخر اکتبر عبور از مرگ را گرامی می داشتند.

جشن دوم نیز برای گرامیداشت «پومونا» الهه میوه ها و درخت های روم برگزار می شد. نماد این الهه نیز یک سیب بود. ادغام آن با مراسم سِلت ها، احتمالا علت وجود جشن سیب در مراسم امروزی هالووین است.

۶۰۹ سال بعد از میلاد مسیح و روز ۱۳ می، پاپ بونیفیس چهارم به خاطر گرامیداشت کشته شدگان راه مسیحیت، مراسمی اختصاصی در نظر گرفت و آن را در کلیسای غربی برگزار کرد. بعدها پاپ گرِگوری سوم، این مراسم را گسترش داد و علاوه بر شهدا، تمام افراد مقدس را به آن وارد نمود. تاریخ آن نیز از ۱۳ می به اول نوامبر منتقل شد. در قرن نهم میلادی، نفوذ مسیحیت در سرزمین سِلت ها گسترش یافت و این مراسم، به تدریج جای رویدادهای قدیمی سلتیک ها را گرفت.

این کلیسا روز دوم نوامبر را برای بزرگداشت مرگ قرار داد. شواهد نشان می دهد که کلیسا قصد داشته جشن سلتیک ها را با آیینی مشابه جایگزین کند. روز بزرگداشت مرگ همانند مراسم سامهِین، با آتش ها و لباس های عجیب به شکل قدیس ها، فرشتگان و شیاطین برگزار می شد. این روز با نام «All-hallows» یا «All-hallowmas» نیز شناخته می شد (انگلیسی میانه به معنای روز تمام مقدسات.) شب قبل از آن یعنی همان شب سامهِین، «All-hallows Eve» و در نهایت «هالووین» امروزی نام گرفت.

ورود جشن هالووین به آمریکا

برگزاری مراسم هالووین در منطقه «New England» به خاطر باورهای خشک سیستم پروتستان حاکم در آن زمان؛ با محدودیت های بسیاری مواجه بود. این جشن در مری لند و مستعمرات جنوبی بسیار شناخته شده تر بود. به خاطر باورهای فرقه های اروپایی و بومی های آمریکا درباره پوشیدن لباس و دیگر موارد، نسخه ای خاص و آمریکایی ار هالووین کم کم شکل گرفت.

در نخستین مراسم که رقص و آواز نیز در آن وجود داشت، مردم برداشت محصولاتشان را جشن گرفته و داستان هایی درباره مرگ را برای یکدیگر تعریف می کردند. پیش گویی درباره آینده نیز از دیگر برنامه ها به شمار می رفت. در جشن های هالووینِ مستعمراتی، داستان سرایی درباره ارواح و دیگر کارهای خرافی نیز وجود داشت.

در اوایل قرن نوزدهم میلادی، جشنواره های سالانه پاییزی بیشتر فراگیر شدند. با این حال هالووین همچنان در تمام نقاط کشور ایالات متحده برگزار نمی شد. در همین زمان ها، آمریکا پذیرای خیل عظیمی از مهاجران بود. در میان آن ها ایرلندی های بیشماری وجود داشتند که به شناخته شدن جشن هالووین در سطح ملی کمک شایانی نمودند.

آمریکایی ها همانند سنت های انگلیسی و ایرلندی، لباس های عجیب پوشیدند و برای جمع آوری غذا و پول، به خانه های مختلف سر می زدند. این کار امروزه با نام «trick-or-treat» شناخته می شود. دختران جوان اعتقاد دارند که با انجام ترفندهایی با استفاده از سیب، نخ و آینه، می توانند در جشن هالووین نام همسر آینده خود را بفهمند.

هالووین در آن زمان، بیشتر به عنوان جشنی مفرح شناخته می شد و پرداختن به ارواح و داستان های عجیب، چندان مورد توجه قرار نمی گرفت. مدتی بعد، هم بزرگسالان و هم کودکان، هالووین را بهترین راه برای جشن گرفتن می دانستند. مراسم به بازی، خوراکی های فصل و لباس های جالب اختصاص داشت.

والدین توسط روزنامه ها و رهبران جامعه، برای استفاده از پوشش های عجیب و ترسناک تشویق می شدند. به خاطر این گونه موارد، هالووین در آغاز قرن بیستم دیگر نشانی از مراسم و اعتقادات مذهبی نداشت و به روزی برای تفریح تبدیل شده بود.

بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰، هالووین به مراسمی سکولار اما مبتنی بر جامعه تبدیل شد. علی رغم تلاش های بسیار مدارس و جوامع، وحشی گری و کارهای ناپسند در مراسم هالووین شیوع پیدا کرد. در دهه ۱۹۵۰، مسئولین توانستند خشونت ها را مهار کنند و هالووین به جشنی مختص جوانان تبدیل گشت. به خاطر تعداد زیاد بچه ها، جشن ها به جای شهر در کلاس های درس یا خانه ها برگزار می شدند. بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰، برخی سنت ها نیز دوباره احیا شدند.

پوشیدن لباس و سر زدن به خانه ها، راهی ارزان برای به اشتراک گذاشتن جشن با دیگران به شمار می رفت. بنابراین نوع آمریکایی این جشن متولد شد و رشد خود را آغاز نمود. امروزه بیش از ۶ میلیارد دلار برای برگزاری هالووین هزینه می شود که همین امر، آن را به دومین تعطیلی تجاری آمریکا تبدیل کرده است.

آداب و رسوم امروزی هالووین

سنت های «trick-or-treat» امروزی به جشن های باستانی انگلیس باز می گردند. در طول مراسم، افراد فقیر درخواست غذا می کنند و خانواده ها نیز به آن ها شیرینی هایی با نام «کیک روح» اهدا می کنند؛ با این شرط که برای درگذشتگانشان دعا بخوانند. کلیسا تصمیم گرفت پخش این شیرینی ها را جایگزین سنت قدیمی گذاشتن خوراکی و نوشیدنی برای ارواح نماید.

این کار توسط کودکان انجام می شود و آن ها در ازای آن پول و غذا دریافت می کنند. پوشیدن لباس در جشن هالووین، ریشه ای اروپایی و سلتیک دارد. هزاران سال پیش، زمستان فصلی ناشناخته و ترسناک بود. منابع غذایی کاهش می یافتند و بسیاری از مردم از تاریکی وحشت داشتند. اعتقاد بر این بود که ارواح در روز هالووین به دنیای خاکی باز می گردند. مردم گمان می کردند که اگر از خانه هایشان خارج شوند، با ارواح رو به رو خواهند شد.

آن ها برای جلوگیری از شناسایی توسط اشباح، به صورت خود ماسک می زدند. مردم در روز هالووین برای جلوگیری از ورود ارواح به خانه ها، خوراکی و نوشیدنی هایی بیرون از منزل می گذاشتند تا به این ترتیب، اشباح با آن ها کاری نداشته باشند.

خرافات جشن هالووین

هالووین جشنی است که موارد عجیب و جادویی در آن به وفور یافت می شود. این رویداد با خرافات سِلت ها آغاز شد. آن ها برای ارواح، جلوی درب خانه ها و یا در طول جاده، میز شام می چیدند. همچنین شمع هایی نیز روشن می شد تا ارواح مورد نظر بتوانند راه خود را برای بازگشت به دنیای دیگر پیدا کنند. ارواحی که امروزه در هالووین مورد توجه هستند، همانند لباس ها و اعتقادات ما ترسناک تر به نظر می رسند.

ما از گربه های سیاه دوری می کنیم، زیرا معتقدیم آن ها برای ما بدشانسی و بدیمنی به همراه دارند. ریشه این طرز فکر به قرون وسطی باز می گردد. مردم در آن زمان اعتقاد داشتند که جادوگران برای پنهان ساختن خود از انظار عمومی، خود را به شکل گربه های سیاه در می آورند. رد نشدن از زیر نردبان ها نیز دلایل مشابهی دارد. چنین تفکری به مصریان باستان باز می گردد.

آن ها اعتقاد داشتند که مثلث ها مقدس هستند، بنابراین رد شدن از زیر نردبان ها می تواند خطرناک باشد (هنگامی که نردبان را به دیوار تکیه دهید، یک مثلث شکل می گیرد). در روزهای منتهی به هالووین نیز ما از شکستن آینه ها، راه رفتن بر روی ترک ها و ریختن نمک، اجتناب می کنیم.

بسیاری از این مراسم خرافی، بیشتر بر روی آینده تمرکز دارند و توجه ویژه ای نسبت به زندگی (در مقایسه با مرگ) نشان می دهند. خبر دار کردن دختران جوان و وعده دادن به آن ها برای ازدواج تا جشن هالووین سال آینده، از این گونه موارد به شمار می رود. در قرن ۱۸ میلادی، مراسم آشپزی برای خواستگاری در میان ایرلندی ها وجود داشت و حلقه هایی از سیب زمینی در جشن هالووین درست می شد. کسی که آن را نوش جان می کرد، به دست یافتن عشق واقعی امیدوار می شد.

در اسکاتلند، پیش گویان توصیه می کردند که دختران واجد شرایط، تعدادی فندق برای خواستگارانشان انتخاب کنند و سپس آن ها را به درون آتش بیاندازند. فندقی که به جای جلز و ولز کردن و منفجر شدن، به خاکستر تبدیل می شد، شوهر آینده دختر را نوید می داد (برخی منابع، برعکس این قضیه را درست می دانند). برخی داستان ها نیز موضوع دیگری را روایت می کنند.

اگر دختری در شب هالووین و قبل از خواب، معجونی از گردو، فندق و جوز هندی را میل کند، خواب همسر آینده اش را خواهد دید. دختران جوان پوست سیب را بر روی شانه هایشان می انداختند و اعتقاد داشتند پوست هایی که بر روی زمین می افتند، می توانند شکل اولیه همسر آینده شان را به آن ها نشان دهند. خبردار شدن از آینده با استفاده از شناور کردن زرده تخم مرغ درون آب و ایستادن جلوی آینده در اتاقی تاریک برای دیدن چهره همسر آینده، از دیگر خرافات در این زمینه به شمار می رفتند.

موارد جالب دیگری نیز وجود دارند. در جشن هالووین، نخستین مهمانی که بر روی بلوط یم حفره پیدا می کرد، زودتر از همه ازدواج می نمود. ریشه تمام مراسمی که در هالووین وجود دارند، به همان داستان ارواح سِلت ها باز می گردد.

همه ما در زندگی خود با مسائل و مشکلات مختلف دست و پنجه نرم می کنیم و سعی داریم آن ها را مدیریت نماییم. افراد پس از گذراندن یک روز شلوغ کاری و خستگی های مختلفی که از کار زیاد نصیبشان شده، به خانه پناه می آورند تا بتوانند انرژی از دست رفته خود را دوباره باز گردانند. همین امر اهمیت وجود یک خانه راحت و آرام را بیش از پیش پر رنگ می کند.

بسیاری از خانه هایی که ما در آن ها زندگی می کنیم، شکل و ظاهر یکسانی دارند و تنها در فضای داخلی و دکوراسیون متفاوت هستند. با این حال برخی منازل دارای شکل های عجیب و غریبی بوده و هر کسی نمی تواند در آن ها زندگی نماید.

تصاویر و توضیحاتی که در ادامه قرار داده شده، ۱۵ خانه با شمایل عجیب و غیر معمول را به شما نشان می دهند. برخی از آن ها رویایی به نظر رسیده و برخی دیگر نیز برای زندگی کردن بیش از حد فانتزی جلوه می کنند. از شما دعوت می کنیم مطلب را تا پایان دنبال کنید و با منازل عجیب یاد شده آشنا شوید.

ساختمان صدفی شکل

این خانه عجیب که در کشور مکزیک قرار دارد، با موزائیک هایی زیبا و رنگارنگ تزئین شده که درون فضای داخلی یک رنگین کمان به وجود می آورند.

خانه حبابی

در این منزل که زمانی در تملک پیر کاردین طراح مد و لباس مشهور بوده است، سه استخر، آمفی تئاتر با ظرفیت ۵۰۰ نفر و چشم اندازی زیبا به دریای مدیترانه دیده می شود.

ساختمان اسکیتی

نکته جالب اینجاست که در منزل یاد شده قهرمان سابق اسکیت جهان زندگی می کند. شما می توانید هم روی سطوح خارجی و هم روی سطوح داخلی به اسکیت بپردازید.

خانه ای به شکل کلیسا

این منزل زیبا که در کشور هلند قرار گرفته، در سال ۱۸۷۰ میلادی به عنوان یک کلیسای کاتولیک ساخته شده و اکنون به مکانی زیبا تبدیل گشته است.

ساختمان عصر حجر

این مکان دقیقا همانند منازلی که در کارتون «عصر حجر» دیده ایم ساخته شده است. خانه مذکور که قبلا به دیک کلرک سناتور سابق آمریکایی تعلق داشته، دارای یک اتاق خواب، دو عدد حمام و انبوهی از لوازم سنگی است.

خانه شیشه ای

در این منزل جالب و عجیب که در کشور ژاپن قرار دارد، تمام دیوارهای بیرونی و درونی خانه با استفاده از شیشه ساخته شده اند. تنها فضای داخلی که شفافیت دیگر نقاط منزل را ندارد، حمام آن است.

خانه هواپیمایی

ژوان آساری قبلا خانه ای سیار کنار دریاچه خریده بود، اما پس از آنکه منزلش سوخت تصمیم گرفت این خانه شبیه به بوئینگ ۷۲۷ را خریداری نماید.

ساختمان کفشی

این مکان کنار جاده ای در پنسیلوانیا، تا به حال چند بار تغییر کاربری و مالکیت داده، اما در حال حاضر به پایگاهی فصلی تبدیل شده که تورهایی برای اقامت در این منزل عجیب را پیشنهاد می دهد.

ساختمان قوری شکل

در حال حاضر دیگر استفاده ای از آن نمی شود. ساختمان قوری شکل در سال ۱۹۲۲ به عنوان یک پمپ بنزین ساخته شد و هنوز هم در جای قبلی خود قرار دارد.

خانه لغزنده

ساختار این منزل با دیگر نمونه های قبلی تفاوت دارد و بسیار عجیب جلوه می کند. در پس این خانه که در انگلیس واقع شده، پوششی به چشم می خورد که می تواند همانند سانروف روی بخش شیشه ای بلغزد و آن را بپوشاند.

خانه قارچی

اگرچه باورش کمی مشکل است، اما هنگامی که تری براون این منزل را خرید، بسیار معمولی جلوه می کرد. او همراه با ۳۵ تن از دانش آموزان در سال های بعدی روی خانه کار کردند و ساختمان را به این شکل درآوردند.

ساختمان مکعبی

هر یک از منازل دارای سه طبقه و اتاق های هرمی شکل هستند. پیر بلوم طراح آلمانی کاری کرد که معماری آن ها بسیار مدرن جلوه کند.

ساختمان اسرار آمیز وینچستر

در این منزل موارد عجیب و غریب زیادی مانند درب هایی که به هیچ کجا راه ندارند و راه پله هایی که مستقیما به سمت سقف می روند، دیده می شود. عموم مردم می توانند از ساختمان دیدن کنند.

کوچکترین خانه جهان

این مکان جالب که توسط یک پناهجو در آلمان ساخته شده، تنها یک اتاق دارد و شخص نهایتا می تواند در آن بنشیند و یا دراز بکشد.

ساختمان صخره ای دلهره آور

این ساختمان که هنوز به طور کامل ساخته نشده، برای چسبیدن به یک طرف صخره طراحی گشته و دیوارهای شیشه ای آن از سه طرف منظره اقیانوس را پیش روی چشمان شما قرار می دهند. پشت بام به صورت هم سطح با زمین ساخته شده و بنابراین بازدید کنندگان باید برای دسترسی به طبقات پایین بروند.

این اولین مطالب آزمایشی وبلاگ من می باشد و به زودی حذف خواهد شد.
امروز ارتباط و تبادل اطلاعات نقش بسیار مهمی در رشد و فرهنگ مردم یک کشور و جامعه را دارد و وبلاگ یکی از راه های سریع انتقال اطلاعات و ارتباط مردم یک جامعه با هم می باشد .
شما به راحتی می توانید مطالب مورد علاقه , کارهای روزمره , علم و فرهنگ را در وبلاگ خود انتشار دهید و با سایر دوستان خود به گفتگو و تبادل نظر بپردازید .

این دومین مطلب آزمایشی وبلاگ من هستش و به زودی این متن حذف خواهد شد .
وبلاگ چیست ؟
وبلاگ یا وب‌نوشت که به آن تارنوشت، تارنگار یا بلاگ و به زبان انگلیسی(Blog) هم می‌گویند، وبلاگ حاوی اطلاعاتی مانند: گزارش روزانه، اخبار، یادداشت‌های شخصی و یا مقالات علمی مورد نظر طراح آن است. وبلاگ ترکیبی از دو کلمۀ «web» و «log» به معنای ثبت وقایع روزانه است .مطالب وبلاگ بر مبنای زمانی که ثبت شده گروهبندی و به ترتیب از تازه‌ترین رخداد به قدیم ارائه می‌گردد. نویسندهٔ ویلاگ، وب‌نویس یا تارنویس نامیده می‌شود و ممکن است بیش از یک نفر باشد، وب‌نویس به گزارش مداوم رویدادها، خاطرات، و یا عقاید یک شخص یا یک سازمان می‌پردازد. واحد مطالب در وبلاگ،پست است، معمولاً در انتهای هر مطلب، برچسب تاریخ و زمان، نام نویسنده و پیوند ثابت به آن یادداشت ثبت می‌شود. فاصلهٔ زمانی بین مطالب وبلاگ لزوماً یکسان نیست و زمان نوشته ‌شدن هر مطلب به خواست نویسندهٔ وبلاگ بستگی دارد. مطالب نوشته شده در یک وبلاگ همانند محتویات یک وب‌گاه معمولی در دسترس کاربران قرار می‌گیرد. در بیشتر موارد وبلاگ ها دارای روشی برای دسترسی به بایگانی یادداشت‌ها هستند (مثلاً دسترسی به بایگانی بر حسب تاریخ یا موضوع). بعضی از وبلاگ ها امکان جستجو برای یک واژه یا عبارت خاص را در میان مطالب به کاربر می‌دهند.